Het doel van dit blog, dat een link is van de website www.degoudenkandelaar.net, is getuigenissen te delen van Gods weg in en met ons, tot verheerlijking van Zijn Naam en tot bemoediging en aansporing van “een ieder die de naam des Heren noemt” (2 Tim. 2:19).
Het is de bedoeling dat elke eerste van de maand een getuigenis of overdenking gepubliceerd wordt. U kunt reageren door te schrijven in het daarvoor bedoelde veld, onder "Comments".

februari 2012

De volheid van Christus


deel 8 (slot): De volheid van Christus: Gods volheid lichamelijk


Schriftgedeelte:
“want in Hem woont al de volheid der godheid lichamelijk; en gij hebt de volheid verkregen in Hem, die het hoofd is van alle overheid en macht” (Col. 2:9,10)
Referentie:
In de leerschool van Christus, T. Austin-Sparks (te bestellen bij Stichting Literatuur Evangelisatie)

Gods gedachte is één. Gods Woord is één. Gods spreken is één. Gods handelen is één. Hij heeft ons de Bijbel geschonken – wat een grote schat! – met maar één doel en dat is Christus, Zijn geliefde Zoon. Met Zijn Naam uit te spreken heeft God alles gezegd wat Hij wil zeggen. Daarom is God niet interessant voor filosofen en is filosoferen iets waar een kind van God maar beter niet mee bezig kan zijn. Het is tijdverspilling. Ik herinner me nog als de dag van gisteren hoe de Here God mij vermaande, toen er problemen waren in de gemeente en ik ze probeerde te analyseren. Ik meende aardig wat geestelijk inzicht te hebben in de problematiek. Ik schreef het op, bladzijden vol. Maar het leek alsof m’n pen steeds stroever ging, totdat ik helemaal bleef steken. Toen zei de Heer: “Stop! Houd op met dat analyseren! Wat jij beschouwt als geestelijk inzicht is niets anders dan het oefenen van je hersenen!” Hij liet me zien dat de oplossing niet lag in analyse, maar in synthese: “… al wat in de hemelen en op de aarde is onder één hoofd, dat is Christus, samen te vatten” (Ef. 1:10).

Facetogen
Christenen moeten geen vliegen zijn. Vliegen hebben facetogen. Dat zijn ogen die bestaan uit een groot aantal lichtdetectors naast elkaar. Elke lichtdetector ontvangt een bepaald facet van het licht. Zo zijn we bezig met onze wandel met God en met Zijn Woord. We delen het in stukjes, in vele facetten: rechtvaardiging, verlossing, reiniging, heiliging, vergeving, het overwinningsleven, de doop, de doop met de Heilige Geest, vervulling met de Heilige Geest, de gaven van de Geest, Israël, de Gemeente, de Bruid, de overwinnaars, de erfenis, de wederkomst, het duizendjarig vrederijk, het Koninkrijk, de eindtijd, geestelijke strijd, zending, evangelisatie, enzovoorts. Broeder A bidt voor broeder B: “O Here, open toch de ogen van broeder B, want hij heeft geen gemeentevisie!” Broeder B bidt voor broeder A: “O Here, open toch de ogen van broeder A, want hij heeft geen zendingsvisie!” In Gods ogen bestaat er noch gemeentevisie noch zendingsvisie. Gods visie is Christus. Hij heeft Zijn volheid in Hem doen wonen.

Methodologie
Een andere fout die we als kinderen van God maken, is dat we van onze wandel met God en van Zijn Woord een methode maken. Nu heeft God Zijn methodes, maar Hij is soeverein. We kunnen Hem niet vastleggen in methodiek. Zodra we dat doen, zal God ons overrompelen met iets wat we totaal niet van Hem zouden verwachten. Mozes moest de eerste keer, dat er watertekort was onder het volk Israël in de woestijn, met zijn staf op de rots slaan, om er water uit te doen komen. De tweede keer moest hij echter alleen maar tot de rots spreken. Wat deed hij, tot groot ongenoegen van God? Hij sloeg er weer op. Er kwam inderdaad weer water uit. God is barmhartig. Maar God strafte Mozes. Hij had de levende God verlaagd tot een methode. Wij doen vaak hetzelfde: zus en zo moet het. We sluiten ons af van het spreken van God. Dat Mozes had moeten spreken tot de rots is een beeld van de directe leiding van de Heilige Geest. Mozes had zijn geduld verloren. Dat is een gevaarlijk moment. Voor God Zelf moet er altijd tijd zijn. (Even terzijde: ook als we enorm veel haast hebben om ergens met de auto te komen, laten we nooit vergeten te bidden voordat we de auto starten!). Wat we in wezen doen als we het christenleven tot een methode maken, is een techniek ontwikkelen om zo goddelijk mogelijk te leven, hetzij individueel of als gemeente. Ondertussen komen we steeds losser van Christus te staan. Uiteindelijk blijft er een zeer goddelijk uitziend omhulsel over, waarin Christus Zelf niet of nauwelijks meer te vinden is. Zo zien we dat het verschil tussen de weg naar volheid en de weg naar leegte in het begin heel klein kan zijn, heel subtiel.

Gods volheid
Ik weet niet waarom we zo gauw geneigd zijn om van de Here Jezus Zelf af te dwalen en ons heil te zoeken in dingen en methodes. Eén ding is zeker: de vijand, de duivel, wil niet dat we onze toevlucht nemen bij de Here Jezus alleen, en zal er alles aan doen om ons bij Hem weg te houden. God wijst steeds maar weer op Zijn Zoon: “Zie op Hem! Hoor naar Hem!” Al Zijn volheid is in Hem. Dan moet Christus ons toch genoeg zijn? Is Hij mijn genoegzaamheid? Is Hij uw genoegzaamheid? God vermaande mij opnieuw, toen ik bij Hem mijn frustratie bekend maakte dat ik de afgelopen jaren niemand tot geloof heb zien komen. Die frustratie deed in mijn hart een leegte groeien en ik meende dat die leegt alleen gevuld kon worden met zielen die tot geloof kwamen. IJdelheid is des duivels oorkussen, ook in dit geval. Het gevolg was dat ik een drang kreeg naar verstrooiing en vermaak. Kostbare tijd die ik had kunnen vullen met Gods Woord en gebed, ging verloren. De Here sprak tot mijn hart: “Als jij zielen tot geloof wil zien komen, zorg er dan in de eerste plaats voor dat Ik jouw volheid ben.” Wel, ik begrijp dat u benieuwd bent naar het vervolg. Ik ook...
H.d.J.